مدیریت صنایع و بهره وری

شرایط کار در ماکرو سافت از قول آقای اعتمادی

     یک مساله این است که ما در مایکروسافت کارت نمی زنیم. ما کارمان را می فروشیم نه وقتمان را. حتی می توانیم ساعت دو نصفه شب برویم سر کار. مربی من خودش از ساعت سه نصفه شب تا یک بعد از ظهر کار می کرد و بعد به خانه می رفت. من خودم هر وقت کار اداری دارم، نمی آیم.


چیزی به اسم برگه مرخصی وجود ندارد. کافیست به مدیرت خبر بدهی که دیر می آیم یا نمی آیم. خیلی روزها هم از خانه کار می کنم. البته مدیر اگر بخواهد می تواند سخت بگیرد. اما معمولا چنین سخت گیری وجود ندارد. چون کار از قبل تعریف شده و باید در زمان مشخص تحویل داده شود. حتی برخی به طور ثابت یک روز در هفته کار در منزل دارند. بعضی ها هم فقط چهار روز می آیند و در عوض روزی مثلا 10 ساعت کار می کنند. مهم این است که کار انجام شود. نکته دیگر آن است که یکی از مدیرانم می گفت در مایکروسافت 90 درصد کدهایی را که نوشته می شود، دور می ریزند. مهم این است که شما کدی را که کار می کند، هر جور خواستی بنویسی. اگر کار بکند کافی است. باید بهترین چیزی را که می توانی بنویسی. اگر به درد مجموعه های دیگر خورد استفاده می شود، وگرنه دور ریخته می شود. نباید وقت اضافی بگذاری برای بهنیه سازی کد. اگر آن کد مشتری پیدا کرد آن موقع برای بهینه سازی کد تلاش می شود و نمودار کشیده می شود و... ولی اصل نوشتن کد به گونه ای است که کار کند. اما در ایران این طور نیست. کدنویسی بر اساس نیاز مشتری است و دقیقا باید خواست او تامین شود. در ایران معمولا کدنویسی نرم افزار بر اساس خواست مشتریان خاص انجام می شود. اما مایکروسافت بر اساس نیاز عموم مردم عمل می کند و نگاه خاص ندارد. سرمایه مایکروسافت آدم هایی است که در آن کار می کنند نه مشتری هایش. این شرکت کار عمده نرم افزاری می کند و هدف گذاری عمومی و بزرگ دارد. تا آنجایی که من می دانم، حتی شرکت های کوچک هم برای مشتریان خاص برنامه نمی نویسند. برنامه ها وسرویس های آن ها هم برای عموم است. ولی هستند مجموعه های نوپا و خلاقی که با این هدف ایجاد می شوند و در نهایت توسط غول هایی مانند مایکروسافت و گوگل خریداری شوند. آن ها برنامه ها و سرویس هایی را طراحی می کنند که مورد نیاز این شرکت هاست. البته ایده های آنها هم به درد عموم می خورد، ولی امکانات و بودجه عملی کردن ایده شان را ندارند.
    

   + مهندس فریدون دشتی ; ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٦
comment نظرات ()