مدیریت صنایع و بهره وری

بهره ور كردن كارگران عملياتي

اصول تيلور به طور گول زننده ساده به نظر مي رسد . نخستين گام براي افزايش بهره وري كارگران عملياتي ، تامل در كارشان و تحليل حركت هاي آنهاست . گام دوم ثبت هر حركت و تلاش بدني و زمان لازم براي آن حركت است . آنگاه مي توان حركتهاي نا لازم را حذف كرد . سپس هر حركتي را كه وجود آن براي رسيدن به محصول نهايي لازم است طوري مرتب مي كنند كه به ساده ترين و آسانترين روش ، روشي كه به كمترين تلاش و تنش فكري و جسمي نياز داشته باشد ، روشي كه كمترين زمان را بخواهد ، انجام شود . بعد اين حركتها را دوباره طوري كنار هم مي چينند كه از حاصل آن " شغلي " تعريف شود . آنگاه ابزار هاي لازم براي انجام حركتها را از نو طرح مي كنند .

در كشورهايي كه رشد آن عمدتا متكي به كار عملياتي است ، هنوز هم رويكرد و روش تيلور حاكم است . در كشورهاي پيشرفته ديگر بحث بهره ور ساختن كاركنان عملياتي مطرح نيست ، بلكه چالش اصلي بهره ور ساختن دانشگران است . اما بخش بزرگي از كار فكري ، از جمله كارهاي نظري پيشرفته ، عمليات دستي لازم دارد . براي بهره ور كردن اين عمليات باز هم به مهندسي صنايع نياز داريم

   + مهندس فریدون دشتی ; ۳:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/۱/٢۸
comment نظرات ()