مدیریت صنایع و بهره وری

رویه های آموزش درون کارخانجات ژاپنی

از همان روزهای اولیه شکل گیری کارخانه ، آموزش به عنوان یک اصل در تمامی سطوح آغاز کردیم. از دید ما همه حالت دانش آموزانی را دارند که باید همه روزه تعلیم ببینند . این قانون همه را شامل می شود. از مدیرعامل تا کرگر ساده این یک وظیفه است. مشاهده گردید که هر بخش تولیدی از کارخانه برای خود قسمتی خاص جهت آموزش دارد. کار ما مثل یک مسابقه ورزشی است. افراد در یک رقابت عمومی سعی دارند که تولیداتشان را هز گونه عیب و نقص مصون باشد. روحیه رقابت در رسیدن به کیفت بهتر، روحیه غالب در این محیط است ... ما در اینجا تنها فلزات را تغییر شکل نمی دهیم بلکه افراد را نیز به عادات خوب ترتبیت می کنیم.
کارگران را متقاعد می سازیم تا در بهبود روش کار و بکارگیری بهتر ابزار نظرخودشان را بدهند و نسبت به روند تولید ، بی تفاوت نباشند. آنها در سود و زیان کارخانه شریکند و لذا می دانند تنها در صورت سودآوری که نفعی خواهند برد... در عرض ۱۰ سال گذشته ، تولیدات ما ۳ برابر شده و این در حالی است که تنها ۳/۱٪ افزایش پرسنل داشته ایم ... ما تنها تولید کننده فنر و قطعات یدکی نیستیم بلکه روش های مدیریت نیز ارائه می دهیم و می گوئیم که یک واحد تولیدی را چگونه باید اداره کرد.و به سرپرستانمان می آموزیم که با درک روحیه کارگران و ایجاد ارتباط مستمر با ایشان آنها را به کار بهتر و بیشتر تشویق نمایند. شما در گوشه و کنار کارخانه عسکهای قاب گرفته کارگران را مشاهده کردید. این کار به آنها احساس وجود می دهد و تاثیر حضور خود را درگرو تولید ، بیشتر حس می کنند ...
برای اداره یک واحد صنعتی ، مدیریت باید با فلسفه توام باشد. فلسفه ساختن یک صنعت و فلسفه ساختن انسانها که در واقع ساختن کشور است . تنها با این سلاحاست که انجام کار به ساعات خاصی محدود نمی شود بلکه این نیاز جامعه است که در مواقع بحرانی به استمرار بی وقفه تولید، حیایت هدفمند می دهد...
آقای موراتا عقیده داشت که باید مطالب و موضوعات با نمودار نشان داده شود و از انشاء نویسی پرهیز گردد ! به کاربرد وسیع رنگ ها در رساندن مفاهیم تاکید داشت و خود نیز در ترسیم دیاگرام ها از چند ماژیک رنگی استفاده میکرد. بکارگیری وسیع ابزار کمک آموزشی در کلاسهای درس از ویژگیهای خاص سیستم آموزشی ژاپنی هاست که خودبخود دانشجو را از مطالب دوباره مطالب در خارج از کلاس بی نیاز میکند.

   + مهندس فریدون دشتی ; ٥:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۱/۱٢/۱٠
comment نظرات ()