مدیریت صنایع و بهره وری

نردبان مصرف‌کنندگان

1ـ معیشت
2ـ نیازها
3ـ خواسته‌ها
4ـ درآمد آزاد
5ـ تجملات.
جوامعی که در سطح معیشتی زندگی می‌کنند (مانند بنگلادش، اتیوپی و غیره) جوامعی هستند که بیشترین بخش درآمدشان صرف خرید قوت روزانه از قبیل برنج، ماکارونی، نان و غیره می‌شود. غالباً تا نیمی از درآمد روزانه صرف غذا می‌شود. قانون انگلس ـ برگرفته از نام آمارگر آلمانی قرن نوزدهم، کریستیان انگلس، که نسبتی میان درآمد خانوار و هزینه‌های مایحتاج ضروری برقرار کرد ـ تغییرات خرید را روی منحنی صعودی درآمد نشان می‌دهد.

نیازها پیش نیازهایی با ریشه‌های بیوتکنولوژیک برای بقا که در میان همه‌ی مردم مشترک است. این نیازها به غیر از غذا شامل پوشاک و سرپناه حتی در پایین‌ترین سطح می‌شود.
با ثروتمندتر شدن جوامع، مسأله نیازها جای خود را به خواسته‌ها می‌دهد. خواسته‌ها منشأ روانشناختی دارند و در میان افراد خواسته‌ها متفاوت است و خود فرد نیز سلیقه‌هایش تغییر می‌کند. بسیاری از سلیقه‌های بسیار متداول متکی است بر همذات پنداری با انگاره‌هایی که از ادبیات داستانی (چنان که در قرن نوزدهم) یا امروزه از سینما، تلویزیون و تبلیغات برگرفته شده است. «مد روز» بودن آرزویی پرشور می‌شود، به ویژه در میان نوجوانان، در اینجا تأکید «غالب» بر تخیل است.
درآمد آزاد آن مرحله‌ای است که پس از برآورده ساختن نیازها و خواسته‌ها، پول را اکنون می‌توان برای طیف گسترده‌ای از اهداف غیرضروری صرف کرد: برای سرگرمی، سفر، خرید جواهرات و لوازم فرعی، هدیه، تفریحات و نظایر آن.
تجملات پدیده‌ای جامعه‌شناختی است. تجملات سبکی از زندگی را پدید می‌آورد که علامت ممیزه‌ای است در خور توجه و مایه‌ی رشک دیگران. تجملات برای فرد معیارهایی برای مقایسه با دیگران تعیین کرده و تصدیق دیگران را طلب می‌کند: اتومبیل‌های مجلل، خانه‌های پرزرق و برق، نقاشی‌های اصیل، غیره

   + مهندس فریدون دشتی ; ۳:۳٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٧/۱۳
comment نظرات ()