مدیریت صنایع و بهره وری

بهره وری کارگران یدی 2

در سراسر تاریخ مکتوب و مدون و در واقع بسیار پیش از اینکه تاریخی ، ثبت و ضبط شود بی تردید پیشرفتهای مداومی در آنچه امروزه « بهره وری » اش می خوانیم وجود داشته است . خود اصطلاح و واژه بهره وری ، تنها در حدود پنجاه سال قدمت دارد. ولی این پیشرفتها ، در نتیجه استفاده از ابزارهای جدید ، روشهای جدید ، و تکنولوژیهای جدید بوده است ، این پیشرفتها در زمینه ای بود که اقتصاددانها « سرمایه » اش می خوانند . زمینه ای که اقتصاددانها « کار » Labor می نامند ، یعنی در بهره وری کارگر ، باور قطعی این بود که کارگران تنها از طریق تلاش بیشتر یا کار در ساعات طولانی تر ، می توانند تولید بیشتری داشته باشند . اقتصاددانهای قرن نوزدهم هم مانند اقتصاددانهای امروزی ، روی اکثر موضوعات ، با هم اختلاف نظر داشتند . ولی همگی آنها از « دیوید ریکاردو » ( 1823 1772 ) تا کارل مارکس اتفاق نظر داشتند که کارگران به لحاظ « مهارت » ، تفاوتهای عمده ای با یکدیگر دارند ، ولی در زمینه « بهره وری » ابداً با یکدیگر تفاوت ندارند ، الا اینکه تفاوتهایی بین تنبل ها و پرکارها و کارگران قوی بنیه و ضعیف وجود دارد . بهره وری وجود نداشت .

بهره وری هنوز هم عاملی فرعی ، بیگانه و خارج از موضوع تلقی می شود ، و بخشی از معادله اکثر تئوریهای اقتصادی معاصر ، مثلا ً  در تئوری « کینز » و نیز تئوری « مکتب اطریش » به شمار نمی آید .

   + مهندس فریدون دشتی ; ۱:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۸/٢
comment نظرات ()