مدیریت صنایع و بهره وری

کارگران و کارکنان علمی ، به عنوان داراییهای سرمایه ای 1

اختلاف بین بهره وری کارگر یدی و بهره وری کارگر علمی ، در هیچ زمینه ای به بزرگی اختلاف آنها در اقتصادیاتشان نیست . تئوری اقتصادی و اغلب روشهای عملی در فعالیتهای تجاری ، به کارگر یدی به چشم « هزینه » می نگرد . در حالی که اگر کارگر علمی بخواهد پربار و بهره ور باشد ، باید به عنوان « دارایی سرمایه ای » در نظر گرفته شود.

هزینه ها باید همواره تحت کنترل باشد ، و کاهش یابد ، در حالی که داراییها باید رشد و افزایش پیدا کند.

ما ، در مدیریت کارگران یدی ، تقریبا ً  از همان اوایل ، آموختیم که حجم بالای جابه جایی و عزل و نصبها یعنی از دست دادن کارگران بسیار هزینه زا می باشد . شرکت فورد موتور ، آنطور که معروف است ، در ژانویه 1914 ، دستمزد کارگران ماهر را از روزی هشتاد سنت به روزی پنج دلار ، افزایش داد . علت انجام کار ، به وسیله فورد این بود که ترک خدمت کارگران در آن شرکت آنقدر زیاد شده بود ، که هزینه های کارگری شرکت را ، به نحوی عاجز کننده ، بالا برده بود ، فورد باید سالانه شصت هزار نفر را استخدام می کرد ، که بتواند از آن میان ، ده هزار نفر را حفظ کند . با اینکه همه ، و منجمله خود هنری فورد که از ابتدا با این افزایش به شدت مخالفت می کرد پذیرفته بودند که افزایش دستمزدها ، سود شرکت را به شدت کاهش خواهد داد. با این وجود ، در همان سال ، سود شرکت تقریبا ً به دو برابر افزایش یافت. به این ترتیب ، با دستمزد روزی پنج دلار ، عملا ً  هیچ کارگری از شرکت نرفت ، و طولی نکشید که شرکت موتور ، دارای لیست انتظار هم شد .

   + مهندس فریدون دشتی ; ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۸/٢
comment نظرات ()