مدیریت صنایع و بهره وری

مدیریت منابع انسانی و ارزش دارائیهای نامشهود

در  تحقیقی که درسال 1996 از 702 شرکت انجام شد نشان می داد که با بهبود سیستم های منابع انسانی به ازاء هر پـــرسنل، 41 هزار دلار در هریک از شرکتهای مورد تحقیق، حقوق صاحبان سهام افزایش یافته است. یک پژوهش دیگر در یکصد شرکت آلمانی حاکی است کــه یک رابطه قوی بین سرمایه گذاری در حوزه منابع انسانی و افزایش ارزش سهام این شرکتها وجود دارد. قابل توجه است که این شرکتها در ده رشته مختلف فعالیت می کردند وفعالیت آنها به رشته خاصی مربوط نمی شد.


بنابراین در عصری که ما قرار داریم دارایــی های نامحسوس مانند رشد دانش در کارکنـــان و سازمانها ثروتهای بزرگ را تولید می کند، اینجاست که حوزه منابع انسانی باید رسالت خود را پیدا کرده و نقش خود را ایفا کند.

 براساس آمار در سال 1996، بانک جهانی طی یک بررسی حدود 192 کشور عضو را به سه گروهA ،B وC تقسیم کرده است. گروه Aکشورهای دارای منابع طبیعی و گروه Bکشورهای فاقد صادرات مواد خام و گروه C هم کشورهای توسعه یافته را تشکیل می دادند.

در گروه Aکه 63 کشور را در بر می گیرد و ایران هم در این حوزه قرار دارد و کشورهای درحال توسعه نامیده می شوند، منابع ایجاد ثروت بین سه عنصر منابع انسانی، منابع فیزیکی و منابع طبیعی به این صورت تقسیم شده است: 36 درصد منابع انسانی، 20 درصد منابع فیزیکی و 44 درصد منابع طبیعی. در کشورهای گروه Bکه یکصد کشور را شامل می شود و فاقد صادرات مواد خام هستند 56 درصد منابع انسانی، 16 درصد منابع فیزیکی و 28 درصد منابع طبیعی به چشم می خورد. در کشورهای توسعه یافته که 29 کشور هستند ایجاد ثروت این گونه تقسیم شده است: 67 درصد منابع انسانی، 16 درصد منابع فیزیکــی و 17 درصد منابع طبیعی. طبق آمار بالاترین درصد نقش ثروت آفرینی در حوزه توسعه منابع انسانی در کشور ژاپن با 80 درصد می باشد.

   + مهندس فریدون دشتی ; ٩:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٩/٢٠
comment نظرات ()